| Nadawca |
Nadawca dostarcza do przewozu tylko takie przesyłki, które spełniają wymagania ADR; zaopatrza kierowcę w wymagane dokumenty przewozowe oraz dokumenty dodatkowe.
|
| Przewoźnik |
Powinien upewnić się czy towary niebezpieczne przeznaczone do przewozu są dopuszczone do transportu zgodnie z ADR; upewnić się czy w jednostce transportowej są odpowiednie dokumenty; sprawdzić "wzrokowo" czy ładunek jest dobrze zapakowany; sprawdzić czy pojazdy nie są nadmiernie załadowane; upewnić się czy pojazd jest prawidłowo oznakowany oraz czy kierowca posiada odpowiednie wyposażenie.
|
| Klasyfikacja |
Każdej pozycji wykazu towarów niebezpiecznych przyporządkowano numer UN. Dla celów pakowania materiały powinny być zapakowane do odpowiedniej grupy pakowania zgodnie ze stopniem stwarzanego zagrożenia. Badania wymagane przepisami ADR w celu klasyfikacji towaru powinny być wykonywane w upoważnionej jednostce badawczej (w Polsce - Instytut Przemysłu Organicznego w Warszawie).
|
| Oznakowanie sztuk przesyłki |
Każda sztuka przesyłki powinna być oznakowana numerami rozpoznawczymi poprzedzonymi literami "UN". W dziale 3.2 Umowy ADR w tabeli A dla każdego materiału podane są nalepki, jakie powinny być umieszczone na sztuce przesyłki. W przypadku dużych pojemników do przewozu luzem (DPPL) oznakowanie sztuki przesyłki powinno być umieszczone na dwóch przeciwległych bokach pojemnika.
|
| Oznakowanie pojazdu |
Pojazd przewożący sztuki przesyłki materiałów niebezpiecznych powinien być oznakowany tablicami barwy pomarańczowej. Pojazdy przewożące materiały niebezpieczne w cysternach lub luzem powinny zawierać dodatkowo tablice z numerami rozpoznawczymi zagrożenia.
|
| Dokument przewozowy |
Powinien zawierać następujące informacje:
- nadawca - dane teleadresowe
- odbiorca - dane teleadresowe
- określenie materiału niebezpiecznego (numer UN, prawidłowa nazwa przewozowa, nalepki, grupa pakowania)
- liczba sztuk przesyłki
- określenie sztuk przesyłki (np. kanister)
- całkowita ilość materiału
- uwagi dodatkowe (kto przewozi, nazwisko kierowcy, osoby biorące udział w przewozie, ewentualne częściowe wyłączenia spod przepisów ADR).
W przewozie krajowym funkcję dokumentu przewozowego może pełnić dowolny inny materiał zawierający dane wymagane przepisami ADR. Dokument powinien być wykonany w języku urzędowym nadawcy oraz w jednym z tych języków: angielski, niemiecki, francuski.
|
| Instrukcja pisemna dla kierowcy |
Dostarczane są przez nadawcę materiału niebezpiecznego (najpóźniej w chwili załadunku). Za treść instrukcji odpowiada nadawca.
W instrukcji powinny się znaleźć dane dotyczące:
- ładunku
- rodzaju zagrożenia
- ochrony osobistej
- podstawowych czynności kierowcy podczas wypadku i pożaru
- pierwszej pomocy
- informacje dodatkowe
|
| Ilości ograniczone LQ |
Jeśli produkt podlega wyłączeniom spod przepisów ADR wynikającym z ilości ograniczonych LQ wówczas do tego materiału nie mają zastosowania przepisy innych działów Umowy ADR.
|
| Wyłączenia częściowe |
Jeśli produkt podlega częściowym wyłączeniom spod przepisów ADR (kategorie transportowe) wówczas:
- kierowca nie musi mieć przeszkolenia
- pojazd nie musi być oznakowany
- nie ma potrzeby dostarczania pisemnej instrukcji dla kierowcy
- nie obowiązuje warunek CV1
- na wyposażeniu pojazdu nie potrzeba przenośnego urządzenia oświetleniowego
- nie musi być nadzoru transportu
!!! W dokumencie przewozowym powinien być umieszczony zapis: "Ładunek nie przekracza ograniczeń podanych pod 1.1.3.6."
|
| Opakowania |
Materiały niebezpieczne (oprócz podlegających pod LQ) przewozi się w opakowaniach ze specjalnym znakiem. Litera w kodzie opakowania (X, Y, Z) określająca wytrzymałość opakowania, powinna odpowiadać grupie pakowania materiału.
|
| Wyposażenie pojazdu |
A) podstawowe:
- gaśnica (2kg + wynikające z ładowności pojazdu)
- klin do podkładania pod koła (min. jeden)
- dwa znaki ostrzegawcze (trójkąty lub pachołki)
- kamizelka odblaskowa
- latarka
B) wynikające z instrukcji pisemnej dla kierowcy |
